De grootste telescoop op aarde
In 2013 moeten er in Noord-Chili op 5100 m. hoogte 66 schotelantennes staan, die samen de grootste telescoop ter wereld vormen. Ze meten het ijle gas en de stofresten die tussen de sterren hangen. Ze vangen de straling op uit stofwolken in de verste sterrenstelsels van het universum. En, interessant voor de astrologie, ze onderzoeken de geboorte van sterren en het prille bestaan van planeten. Weliswaar vindt dit plaats vanuit de gangbare wetenschappelijke houding dat alles bewezen dient te worden, waardoor de astrologische benadering (zo boven, zo beneden) wordt buitengesloten. Toch kunnen astrologen ook veel leren van astronomen, omdat de doorgronding van het universum op welke wijze dan ook de astrologie dient. Zo kunnen we hopelijk terugkeren naar de integratie van astronomie en astrologie die tot de Middeleeuwen gangbaar was. Nederland is via de Universiteit van Leiden verbonden met dit ALMA-project en levert de komende vier jaar zelfs de voorzitter: Thijs de Graauw
Sterren en klanken
Sterren zingen. Dat is wat we zouden kunnen concluderen uit verschillende wetenschappelijke ontdekkingen van de laatste tijd. Een groep astronomen uit Australië, Denemarken en de V.S. heeft aangetoond dat sterren geluidsgolven voortbrengen (NRC 6-1-2006). De tonen die buiten ons gehoor liggen, zijn laagfrequente golven, ontstaan door de inwendige warmte van de ster die in de buitenlagen van de ster turbulentie veroorzaakt. Dit kan het oppervlak van de ster tot honderden meters doen op- en neergaan. De op één na meest nabije ster, Alfa Centauri B, produceert zelfs 37 verschillende 'tonen'. Er zijn enkele grondtonen en veel boventonen in dit concert. Hetere en zwaardere sterren klinken lager dan lichtere en koelere sterren. Zo klinkt Alfa Centauri B iets hoger dan onze Zon omdat hij iets koeler is.
De kracht van geluidsgolven komt nog veel sterker naar voren uit een onderzoek van Amerikaanse astronomen onder leiding van Adam Burrows. Door computersimulatie heeft men kunnen aantonen dat geluidsgolven supernova's uit elkaar doen spatten. Een supernova is het eindstadium van een ster. In een oogwenk stort de ster in elkaar (implosie). Dit levert de krachtigste explosie op die we kennen in het universum. Nu is ontdekt dat de energie van de neerstortende materie wordt omgezet in akoestische energie. Dit is een trendbreuk in veertig jaar supernova-onderzoek (NRC 21-2-2006). Het lijkt erop dat de energie van de ster via een 'doodskreet' het universum wodt ingezonden. Als alle materie ontstaat uit geluid, zou ook het einde van materie gepaard dienen te gaan met geluid.